De beste spiegel is iemand die eerlijk is en de tijd heeft. Af en toe in zo’n spiegel kijken levert soms confronterende inzichten op.

Als iemand zo’n spiegel voor mij is weet ik me geen raad. Zwemmend in een zee van ruimte wil ik mezelf helemaal niet laten zien. Wat kan ik zeggen? Onzeker of ik überhaupt iets zinnigs te zeggen heb. In mijn ontroering kan ik helemaal niets zeggen. Alsof mijn stem geblokkeerd is.

Als iemand zo’n spiegel voor mij is dan huil ik. Tranen waarvan ik niet begrijp waar ze vandaan komen en wat ze te vertellen hebben. Een nauwelijks te stoppen stroom. Ik stroom over.

Als iemand zo’n spiegel voor mij is dan schaam ik me. Mijn lichaam verraad mij altijd door de warmte die mijn wangen rood kleurt en die uit mijn poriën komt. Schaamte omdat ik me geen raad weet en omdat ik overstroom. Mijn lichaam liegt niet en onthult wat ik liever verhult laat.

Als iemand zo’n spiegel voor mij is word ik echter. Ik wil niet verhuld door het leven gaan. Ik wil openbaren wat echt is. Onthullen wat verborgen ligt. Zichtbaar laten worden wat gezien moet worden. Het delen heelt en maakt lichter.

Als ik iemands spiegel ben dan zie ik en deel ik wat ik zie. Het geen raad-weten, het huilen en de schaamte. Dat is al echt. Echter wordt het niet.

Photo credit: mislav-m / Foter / CC BY